Soms vraag ik me af waarom wij mensen zo ontzettend graag bepalen wat ‘normaal’ is. Als je kijkt naar de dierenwereld – en nee, ik geloof echt niet dat wij superieur aan de dierenwereld zijn – want daar blijken homoseksuele contacten niet zo uitzonderlijk te zijn. Dieren accepteren dat. Punt. Het is vooral de mensheid die er een probleem van lijkt te maken.
Ik geloof dat hormonen een grote rol spelen in het leven van ieder mens. Nog meer dan gedacht wordt.
Maar, de medische wetenschap heeft jarenlang vooral onderzoek gedaan naar het mannelijk lichaam. Louter en alleen omdat het vrouwelijk lichaam minder centraal stond. Daardoor weten we van de vrouwelijke processen nog maar bitter weinig.
Nu zijn hormonen – en ook neurotransmitters – juist zulke interessante onderwerpen.
Ik heb in den lijve mogen ondervinden dat ik van vrolijk spring-in-’t-veld veranderde in een stil en teruggetrokken typeje. Ongelukkig, angstig en niet ‘mezelf’ gevonden. Zo’n 3 weken per maand (en dat is belachelijk lang besef ik nu) had ik – persoonlijk – last van extreme stemmingswisselingen. Om nog maar niet te spreken over wat tijdens de menopauze overhoop werd gehaald. Gelukkig is dat nu een beetje gesettled, nu ik eindelijk de 60 nader.
Ook ik kreeg in de puberteit maar al te snel een psychisch stempel. En er werd gekozen voor dat ‘pilletje’. Een pilletje tegen depressie, of zoals elders tegen angst, wordt hedentendage maar al te gauw voorgeschreven.
Misschien is dat soms wel wat nodig is. Maar misschien moeten we ook eens kijken naar wat het lichaam doet. Niet direct aannemen ‘dat het wel tussen de oren’ zit, want dat baart mij grote zorgen.
Waar ik maar mee probeer te vertellen dat het fascinerend is dat homoseksualiteit als onderdeel van de natuurlijke diversiteit kan worden verklaard, maar dat het vrouwenlichaam een ‘afwijkende vorm’ is van dat mannelijke lichaam. (??)
Misschien moeten we gewoon wat minder snel oordelen over wat normaal is. De natuur doet dat namelijk ook niet. Die doet gewoon wat ze doet.
En wij mogen daar misschien eens wat beter naar leren kijken.