Met het vele vrijwilligerswerk wat ik doe, snakt een mens ook wel eens naar eten. Tussendoor. Ik begaf me dus naar de plaatselijke MacDonalds alwaar ik zo’n overheerlijke cheeseburger, patat en euhm… daar kon ik toch niet op de juiste naam komen – en dat overkomt me wel vaker de laatste tijd, tot het zorgelijke aan toe – van jawel, een gewone – doodgewone – milkshake.

Ik haspelde daar wat af tegen dat jong achter de counter. Hij zal een jaar of 15 geweest zijn. En hij lispelde voorzichtig: “Maar wil u dan een shake?” En natuurlijk verstond ik het te verlegen joch die ook nog eens geen volume had niet. Maar na wat gegis en uitgebreid verhaal over een ding dat opgeschud wordt met aardbeiensmaak zijn we er uiteindelijk toch uitgekomen. Een milkshake dus.

Even daarvoor moest het joch een klant vóór mij van €50,- teruggeven en ook daar raakte hij helemaal van in paniek, zodanig dat zijn leidinggevende hem moest bijstaan in deze misère.

Terwijl ik aan het wachten was op de voorbereiding en overhandiging van mijn bestelling keek ik eens in het rond. Al die werknemers daar waren toch echt jong. En nog nauwelijks in staat zichzelf enigszins te presenteren.

Ergens had ik het joch en zijn collega’s dus wel zo’n verkorte cursus ‘spreken in het openbaar’ en ‘volume in presentatie’ willen geven, maar daar leent zich die tijd dan weer niet voor. Bovendien wordt je patat dan weer te koud, dus heb ik het  er maar weer bij gelaten.

En ergens was het ook weer heel herkenbaar voor mezelf. Toen ik nog jong was en bij de Blokker werkte, was ikzelf ook niet bijster repré. Wat heet: ik durfde de klant nauwelijks aan te kijken als ze me al aanspraken.

Wat een wereld van verschil dan met mijn huidige ontwikkelingen. 

Ik zie dat es aan, ik hoor het es aan. Ik wil inspringen, maar in hoeverre reikt op zo’n moment je goal de target, zeg maar? Ergens zou je zo’n joch een verkorte cursus “Spring es uit je eigen vel, geef volume aan jezelf” willen aanbieden, maar je doet dat dan toch weer niet. Want wie ben jij nu helemaal?

En aan de andere kant deed het me dan weer wel deugd, dat hij me bij overhandiging van mijn bestelling een big smile schonk. Omdat we er allebei niets van bakten, daar bij die Mac…