Observaties

Het is een opluchting voor mezelf om tot constateringen te komen.
Dat de wijze waarop men reageert niet strookt met een werkelijkheid die ‘normaal is’.

Ik kan daar zelf wel hartelijk om lachen.

Ze doen maar.

En dat is waarschijnlijk het grote voordeel van ouder worden. Het interesseert me nog maar bitter weinig wat een ander zegt of doet, zolang ik voor mezelf maar weet hoe het werkelijk zit.

Een brokje levenservaring vertelt me genoeg.
Een stukje zelfvertrouwen dat groeit en bloeit in mijn hersenpan.

Het meest interessante aan het verhaal is; hoe nu verder?

Ik wacht – met ongeduld – af wat de ontwikkelingen zijn.